Oktobro 2006

Oktobro komenciĝas, la klasikaj planedaj proksimaj al la suno. Pro tio, vidi ilin okazos dum la vespera mallumiĝo aŭ matena lumiĝo. Serĉu Jupiteron okcidente (sudokcidente el la norda duonsfero aŭ nordokcidente el la suda duonsfero) dum la vespero. Saturno komencas la monaton parte supre en la orienta ĉielo antaŭ sunleviĝo. Ambaŭ estas bonaj teleskopaj subjektoj. Merkuro, Venuso, kaj Marso komencas la monaton tro proksimaj al la suno por vidi ilin. La vidado por Venuso kaj Marso ne pliboniĝas ĉi-monate.

Dum Jupitero malleviĝas sunsubiren ĉiuvespere, Merkuro leviĝas tamen ne sufiĉe esti facila kapto. Binoklo aŭ teleskopo montros ambaŭ dum la dua duono de la monato. Jupitero restos videbla nudokule por la plejparto da observantoj. Serĉu Merkuron sub ĝi. Saturno leviĝas pli kaj pli frue ĉiumatene ĝis ĝi altas en la ĉielo ĉe sunleviĝo ĉe la fino de la monato. Rigardu ĝin saluti la malkreskanta luno ĉirkaŭ la 16a.

Oktobro estas tiom bona monato kiom iu monato por komencanto eklerni la konstelacioj. Nordhemisferanoj trovi la granda kruco kio estas Cigno alte iome okcidente dum la komenco de nokto. Ĉe la supro de la kruco (aŭ la vosto de la cigno) estas Deneb, tre brila stelo proksimume 1800 jarojn fore. Nia suna sistemo moviĝas al Deneb. Ĉe la alia ekstremaĵo de la konstelacio estas Albireo kiu binoklo aŭ teleskopo montras vere estas du steloj--unu orakolora, la alia blua. Cigno situas sur granda flulinio de steloj kiu estas spirala brako de la Lakta Vojo.

Ĵus okcidenta el Cigno estas Liro. Ĝi estas eta paralelagramo kun du steloj apud ĝi. Unu el ili estas la tre brila Vega. Orienta el Cigno estas la granda kvadrato de Pegazo kaj en sufiĉe malluma ĉielo oni devus rimarki la zigzagan Lacerton.